وحید اکرمی _ شهرستان دلفان
این روزها با ورود یک بلای بیولوژیک که به نحوی نمایانگر دنیای مدرن است، ترس و وحشتی همگانی به وجود آمده که به شکلی فراگیر به تمام جوامع انسانی تزریق شده است.
از همان اوایل بروز این بلای بشری شاهد آن بوده ایم که جامعه ی پزشکی به طور مکرر سعی در ترسیم ذهنی واقعیتهایی درباره ی آن داشته است تا اینکه شاید ذره ای از ترس و اضطراب ناشی از آن بکاهد.
با وجود این، و در حالی که علم پزشکی ادعای پایین بودن نسبت کشندگی این ویروس دارد، باز هم شاهد رشد و گسترش هرچه بیشتر ترس و وحشت در میان افراد جامعه هستیم.
ویروس تولید شده ی کرونا آنچنان در ذهن مردم ترس ایجاد کرده است که حجم حقیقیِ وحشت ناک بودن آن، با ترسِ به وجود آمده در میان مردم اصلا منطقی و برابر نیست.
شاید بگوییم که مردم به شکلی طبیعی، از مرگِ احتمالیِ ناشی از کرونا در وحشت اند، اما مگر غیر از این است که مرگ های ناشی از تصادفات جاده ای، سکته های قلبی و مغزی و بیماری های صعب العلاج بسیار بسیار بیشتر از میزان کشندگی کرونا ویروس است؟
بنابر این، نمیتوان در زمینه ی ترسی که کرونا ایجاد کرده است، به مرگ و ترس از مرگ اشاره کرد.
نه خود این ویروس وحشت زا، بلکه اخبار و انتشارات خبری و گستره ی نشر خبری در این زمینه است که چنان ترسی به جان جامعه انداخته است که به شکلی استثنایی، کل جامعه را به موجودی وسواس تبدیل کرده است.
به دنبال گسترش روزافزون حجم انتشارات خبری در زمینه ی ویروس کرونا و وسواس افراد در کسب اطلاعات در این زمینه و در نتیجه، ترسناک جلوه کردن کرونا در ذهن جامعه، آنچه واقعاً وحشت می آفریند، «انگ کرونا» است.
در واقع، ترس ناشی از خوردنِ برچسب «کرونایی»، ترسناک تر از خود کرونا و در زحمت افتادگیِ ناشی از آن است.
در حالت کلی، نوعی برچسب زدگیِ همیشگی، در جان جامعه نفوذ دارد که افراد به صورتی وسواس گون، در انجام اعمالشان چنان دقت به خرج میدهند که شاید بتوانند از دام برچسب زدگی بجهند. بیماری کرونا نیز از این قاعده مستثنی نیست.
افراد از مرگ میترسند، اما از مرگی که از کرونا به آنها برسد بیشتر میترسند. آنها هر روز خود را در معرض انواع بیماری ها قرار میدهند و به توصیه های پزشکی در خصوص بهداشت و تغذیه توجهی نمیکنند. اما از گرفتار بیماری کرونا شدن هراس دارند. در حالت عادی، با بروز کوچکترین علایم بیماری دست به دامن مراکز درمانی میشوند، اما امروز با وجودِ داشتن علایم بیماری، ترجیح میدهند در خانه بمانند. آنها از خوردن برچسبِ کرونایی میترسند.
برچسب همیشگیِ کرونا، از خود کرونایِ درمان پذیر ترسناکتر است.
وحید اکرمی یوسفیان_ ارشد جامعه شناسی
