بیرون می کشیم از این ورطه رخت خویش
مهدی کیانی برخورداری /فرهنگی و فعال رسانه ای
این روزها شاهد انتشار خبرهایی از دریچه های مختلف خبری ومراکز اطلاع رسانی با تیتر “اعلام آمادگی، رد یا تایید آقای/خانم …… برای تصدی صندلی سبز بهارستان هستیم ،جایی که آبش از هر جایی خنکتر و نانش از هر جایگاهی گرمتر است و هر که تا کنون نان و آبش را چشیده تا قرن ها خود و اطرافیانش را را بیمه نموده است.
اما هر کدام از تلاشگران عرصه ی تصاحب صندلی سبز با هر ابزاری سعی در جذب مخاطبان خود دارند و اعیاد و مراسم را نه به رسم دیرینه شان ؛ بلکه به رسم کاندید شدن با کلماتی سرشار از عاطفه به خورد فعالان دنیای مجازی و حقیقی می دهند گویی تا کنون در طی سالها مدیریتشان و یا فعالیتشان در مقام و پستهای مختلف نه جشنی بوده و نه مراسمی که کام مردم با کلمات زیبایشان شیرین گردد و اکنون بر حسب وظیفه ی انتخاباتی دل در گرو مردم می گذارند و تقویمهایشان را مرتب چک می کنند که مبادا ولادت ،شهادت و یا هر مناسبتی از قلم بیفتد که مریدانشان منتظر پیام تبریک وتسلیتشان هستند .
به رسم دیرینه ی زندگی عشایری و ایلیاتی با دیدن هر اعلامیه ی ترحیم بدون توجه به نام متوفی به محل برگزاری مراسم ختم و ساعت آن نگاهی می اندازند و با کاروانی از مریدان که عمدتا در صورت منتخب بودن از صاحب منصبهای ارشد آینده در شهرستان حوزه ی انتخابی هستند به دلداری بازماندگان می شتابند و در حاشیه ی مراسم هم شعار ناجی بودن مردم را سر می دهند باشد که راهروهای ساختمان بهارستان برای نشستن بر صندلی سبز هموارتر گردد.
گام بعدی کاندیداهای انتخابات حضور پر رنگ در فضای مجازی و ایجاد گروههایی با عناوینی که مردم بیشتر با آنها بیگانه اند به تنور داغ باور مردم نان به نرخ روز می چسبانند و این وسط هم مریدانشان لایک کنان به استقبال اربابان وعده می روند و صد البته گاهی با کلمات تند و شلاق گونه رقیبان را نوازش می کنند و با له کردنشان به خیال خود به صعود دست می یابند!
نکته ی حائز اهمیتی که در عرصه ی انتخابات باید مدنظر داشت و اگر اینچنین می کردیم “از پشیمانی انگشت به دهان نمی گزیدیم و آه نمی کشیدیم و آتش بر تن لخت لختمان نمی زدیم ” تخصص و رزومه ی کاندیداها را قربانی پیام های تبریک مجازی و حضور در مراسم سوگ و سور نکنیم و با شعارهایشان فریب بادهای افتاده در غبغبشان را نخوریم و برای حمایت از کسانی که تخصص لازم و کافی را ندارند و حتی به الفبای مدیریت هم آشنا نیستند رگ غیرتمان باد نکند و با واکاوی این امر مهم” بیرون کشیم از این ورطه رخت خویش “تا ما هم با نادیده گرفتن تعصبات قومی و قبیله ای و با قاطعانه نه گفتن به انتخابات سنتی و مریدان کاندیداها و قرآن به دستان و قسم نامه نویسان قبیله که عمدتا ذینفعان انتخابات هستند به دلفانی آباد بیاندیشیم و این بار با نگاهی به دور از تعصب و به دور از نام های پر طمطراق “بخت خود را در این شهر بیازماییم ” .
بد نیست بدانیم درختی که سالها سایه و بر نداشته شاخه های خشکیده ی در دست مریدان آن هیچ گاه ثمر نخواهند داد
انتهای پیام/
بسیار عالی .خداقوت.