چرا روستاها خالی از جمعیت شدند؟
مهاجرت ،پدیده یی انسانی ،عمومی و جهانی است ،از این رو در تمامی جوامع انسانی می‌توان به صورتهای مختلف آن را مشاهده کرد. و هرآنچه آن را از حالت طبیعی خارج کند به صورت یک مسئله اجتماعی و انسانی در می آید که موجب پیامدهای ناگواری میشود .
تراکم جمعیت در شهرها ی بزرگ ایران، تبدیل به مسئله یی بغرنج و مزاحم شده است . این مسئله بحران زا در سالهای اخير تشدید شده است.
مهاجرت همراه به پیدایش انسان و زندگی اجتماعی پدید آمده و گسترش یافته و آثار مطلوب و نامطلوب خود را بر روی محیط زیست و اجتماعات انسانی برجای گذاشته است.
مهاجرت پیامدهای ناگواری بسیاری در پی دارد. ازجمله فشار بر منابع اقتصادی، غذایی، زیست محیطی در شهرها، نابسامانی خانوارهای مهاجر، خالی شدن روستاها، افزایش ناهنجاری ها..
علاوه بر آثار اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی فشارهای روانی بسیاری بر افراد باقی می گذارد.
افرادی که از سرزمین مادری خود دل کنده اند ، به شهرها سرازیر شده و مواجه با نوعی بیگانگی و انزوا در محیطی جدید می شوند. زمینه برای آسیب‌های اجتماعی و روانی فراهم می شود.
مهاجرت های روستاییان در ایران به سه مرحله تقسیم می‌شوند: مهاجرت کُند تا سال ۱۳۰۰، مهاجرت نیمه کُند از سال ۱۳۰۰تا ۱۳۴۰ و مهاجرت سریع از ۱۳۴۰ به بعد.
در ایران همانند بسیاری از کشورهای در حال توسعه که با این مسئله مواجه هستند،
نیاز مبرمی درجهت برنامه ریزی اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و مطالعات و تحقیقات در مورد این مسئله بزرگ را می طلبد.
مهاجرت در طول تاریخ، به علل مختلفی صورت گرفته است. زمانی تغییرات آب و هوا، اختلافات قومی و قبیله یی، جستجوی معیشت جدید و زمانی دیگر، ماجراجویی‌ها واسطه گری های قبائل عامل مهاجرت ها بوده است.
واجتماعات روستایی خالی از سکنه نموده است، که زندگی مردم را با هم گسیختگی مواجه ساخته است.
بیکاری پنهان، شرایط نامساعد اقتصادی و اجتماعی ، محدودیت زمین ، عدم دسترسی به مشاغل معتبر ،متکی بودن به کشاورزی، سیاست های ناعادلانه توزیع سرمایه گذاری منطقه یی، تمرکز زمین در دست عده یی کم، حضور اختلافات قومی و خیلی مسائل دیگر باعث مهاجرت و خالی شدن روستاها از نیروی جوان و فعال و بهم خوردن تعادل نسبی از لحاظ جنسی ،بدلیل مهاجرت مردان به شهرها شده است.
مهاجرت بی رویه ،خسارات و صدمات و لطمات بسیاری را موجب میشود لازم است اقدامات بنیادین برای پیشگیری چنین پدیده مسئله سازی در جامعه انجام گیرد.
زهرا نجاتی
