مرگ در کمین؛ جاده‌های دلفان نیازمند نگاه ملی
جاده‌هایی که به‌جای وصل، جان می‌گیرند…
امین گودرزی ـ روزنامه نگار
شهرستان دلفان در استان لرستان، به‌عنوان یکی از نقاط راهبردی ارتباطی میان سه استان لرستان، همدان و کرمانشاه شناخته می‌شود. با این حال، مسیرهای جاده‌ای این شهرستان که قدمت ساخت آن‌ها به دهه‌های ۷۰ و ۸۰ شمسی بازمی‌گردد، دیگر پاسخگوی حجم فزاینده تردد و نیازهای مردم نیستند.
در سال ۱۴۰۴، ۱۵ تن از همشهری های عزیزمان جان خود را در این محورها از دست دادند؛ زنگ خطر به صدا درآورده است. جاده‌هایی که باید مسیر توسعه و پیشرفت باشند، امروز به گذرگاه سیاه مرگ بدل شده‌اند.
سهم خودروهای فاقد استاندارد نیز در این بحران جدی است. تولید خودروهایی با کیفیت پایین و ایمنی حداقلی، به‌مثابه ارابه‌های مرگ در جاده‌ها عمل کرده‌اند. مردم دلفان می‌پرسند: چرا باید بهای کم‌کاری و بی‌توجهی‌ها را با جان خود بپردازند؟
در شرایطی که هر روز شاهد وقوع حوادث دلخراش هستیم، انتظار می‌رفت مسئولان ارشد استانی، به‌ویژه استاندار لرستان، با حضور میدانی از وضعیت راه‌های این منطقه بازدید کنند؛ امری که تاکنون رخ نداده است. این موضوع حتی اعتراض امام‌جمعه نورآباد را نیز برانگیخته است.
نماینده مردم دلفان و سلسله در مجلس شورای اسلامی نیز موظف است صدای مردم باشد و با پیگیری مستمر از وزیر راه و مسئولان ملی، به تخصیص بودجه‌ای درخور برای این محورها دست یابد.
جاده نورآباد به سایر مناطق، به‌هیچ‌عنوان با استانداردهای ایمنی هم‌خوانی ندارد. هر بار که نام دلفان بر زبان‌ها می‌افتد، غالباً با خبری تلخ از سانحه دلخراش رانندگی همراه است.
امید است این یادداشت تلنگری باشد برای بیداری مسئولان؛ زیرا با اعتبارات اندک و وعده‌های تکراری، هیچ گرهی از مشکلات دلفان گشوده نخواهد شد. وقت آن رسیده است که برای مردم این دیار، تصمیمی شایسته گرفته شود.
انتهای پیام/
